پروفسور توفیق موسیوند

توفیق موسیوند در سال1315 در روستای ورکانه استان همدان به دنیا آمد.

خانوادۀ موسیوند، خانواده ای شلوغ بودند و زندگی ساده ای داشتند و توفیق موسیوند، این ساده زیستی را با وجود زیرورو شدن زندگی اش، ادامه داد و همیشه آن را دوست داشت.

او عاشق تحصیل بود و هر روز برای رفتن به مدرسه، از ورکانه به همدان می رفت. همین عشق توانست نام روستای کوچکش را بخاطر نخبه پروری، جهانی کند.

پروفسور توفیق موسیوند:

“خانواده شلوغی بودیم و من ساده زندگی کردن را دوست دارم؛ گله چرانی، دعوا، آشتی و عید نوروز. من خیلی خوشبخت بودم که پدرم گذاشت درس بخوانم؛ فرصتی که نصیب خواهرانم نشد.”

زندگی پروفسور، فراز و فرودهای زیادی داشت. ابتدا برای ادامه تحصیل به دانشسرای معلمی رفت. سپس سراغ مهندسی مکانیک رفت و بعد از آن رشته مهندسی کشاورزی را انتخاب کرد.

وی در دانشگاه تهران تحصیلات مقدماتی خود را در رشته مهندسی کشاورزی با بالاترین سطح نمرات به پایان رساند و برای ادامه تحصیل و پژوهش به کانادا مهاجرت کرد. او توانست بورسیه دانشگاه کانادا را به دست آورد و تحصیلات خود را در دانشگاه آلبرتای کانادا ادامه دهد.

وی پس از انجام کارهای سخت درجهت تأمین مخارج خود و خانواده، توانست در رشته های مدیریت و مهندسی مکانیک از دانشگاه فارغ التحصیل شود و مدرک دکترای پزشکی و فوق تخصص جراحی قلب را در کانادا اخذ کند.

در دهه 1970، سمت های متعددی را به عنوان یک مهندس حرفه ای در دانشگاه بر عهده داشت اما بعد از چند سال، روح سرکش و پرسشگرش، وی را برای یافتن راهکارهای جدید علمی پزشکی به دانشگاه بازگرداند. او تحصیلات خود را در حوزه علوم پزشکی در دانشگاه آکرون و کالج پزشکی شمال شرقی دانشگاه اوهایو شروع کرد و در اینجا بود که ارتباط بسیار قوی و مفیدی بین علوم مهندسی و پزشکی ایجاد شد که سرانجام این ارتباط، جرقه های کشفیات جدید و مفید استاد و دیگر دانشمندان بود.

او از انتخاب رشته پزشکی بسیار خوشحال بود؛ چرا که از این راه توانست به بیماران کمک کند، پزشکانی دیگر تربیت کند و تعلیم دهد. همچنین از طریق ابداعات و اکتشافاتی که داشته، موفق شد برای بشریت مفید واقع شود.

پروفسور توفیق موسیوند، اختراعات بسیاری را به ثبت رسانده است که مهم ترین آنها «قلب مصنوعی» بود. این اختراع شامل تکنولوژی بای پس می باشد؛ یعنی توانایی کنترل از راه دور را دارد که پس از قرار گرفتن در بدن بیمار می تواند از طریق ماهواره، اینترنت و تلفن از وضعیت آن اطلاع یافت و همچنین از وضعیت سلامت بیمار آگاه شد. همچنین امکان ارسال برق به آن بدون ایجاد سوراخ در بدن را نیز دارد که این فرآیند از طریق سیستم الکترومغناطیسی فراهم می شود.

ثبت اطلاعات ژنتیکی بدون نياز به خونگيری و تنها از طريق انگشت ‌نگاری، و ساخت زيرپيراهنی که می‌تواند فشار خون و کارکرد قلب را در کسانی که قلبشان خوب کار نمیکند، کنترل کند، از دیگر اختراعات این دانشمند ایرانی است. قلب مصنوعی و دیگر اختراعات پروفسور موسیوند، جان هزارها تن را نجات داده است.

  • از جمله سوابق علمی و اجرايی پروفسور توفیق موسیوند می توان به این موارد اشاره کرد:

_مؤسس و رئيس مؤسسه ابداع ابزارهای نوين پزشكی دانشگاه‌

_رئيس بخش ابزارهای قلب و عروق مؤسسه قلب دانشگاه اتاوا؛

_عضو كميته مشاوره علمی بهداشت کانادا در ابزارهای پزشكی مورد استفاده در قلب و عروق؛

_مشاور دفتر ابزارهای پزشكی سلامت كانادا؛

_مسئول کمک هزینه‌های تحصیلی مؤسسات ملی بهداشت(NIH)؛

_مخترع قلب مصنوعی؛

_عضو كالج قلب آمريكا؛

_عضو هيأت امنای انجمن اعضای مصنوعی اندام های داخلی آمريكا.

پروفسور توفیق موسیوند پس از 37سال دوری از وطنش در سال1381، برای همایش بین المللی بوعلی سینا به ایران بازگشت و در مدت کوتاه اقامت در ورکانه، با صرف هزینه شخصی، چهره زادگاه خود را تغییر داد و آبادانی را در شهر و روستای خود ایجاد کرد. کوچه های مسطح، چراغ های رنگارنگ در پشت بام ها و کوچه ها و احیای ساختمان ها و خانه های متروک و ویران، هدیه او به خانواده و مردم روستای قدیمی خود بود.

پروفسور توفیق موسیوند:

“راستش من با یاد كودكی آرامش پیدا می‌كنم. آنجا (كانادا) هم، همیشه دنبال خاطراتی بوده‌ام كه در دنیای مدرن و پیچیده به من آرامش بدهد، و آنها را در چوپانی و همان شب‌های مهتابی می‌یافتم.

یک چوپان به خدا نزدیك تر از دیگران است و همیشه به خلقت فكر می‌كند. آن وقت‌ها، من خدای گوسفندانم بودم. چوپانی، انسان را به اصل خود، خدا و طبیعت نزدیك می‌كند و به همین خاطر، خدا دوستی و ذهن من، مترادف با چوپانی است. وقتی برای كارهایم جوابی نمی‌یابم، به خدا بیشتر التماس می‌كنم. این حالت اغلب وقتی پیش می‌آید كه جواب مسأله‌ای را نمی‌دانم و از پس حل آن بر نمی‌آیم.

من خیلی سجده شكر به جای می‌آورم خصوصاً در جراحی‌هایم بااینكه انگار دخالت در كار خدا است. فكر می‌كنم كه خداوند به همه آدم‌ها مغز داده كه از آن استفاده كنند و برای كمك به خود و دیگران از آن بهره ببرند. با این حال عده‌ای قدرت، عده‌ای شهرت و عده‌ای ثروت را دوست دارند. عده‌ای هم دلشان می‌خواهد به مردم خدمت كنند. حتی بیشتر از آنچه كه مردم انتظار دارند، احساس وظیفه می‌كنند و بس.”

استاد موسیوند در طی حرکت علمی خود در طول 80سال، مقالات و کتاب های بسیاری درباره علوم مهندسی و پزشکی از خود به جای گذاشته است و در سال های پی در پی، جایزه ها و لوح های تقدیر زیادی از کشورهای مختلف جهان دریافت کردند.

پروفسور توفیق موسیوند، قبل از اینکه یک دانشمند و نخبه علمی باشد، به دنبال رشد و تکمیل ویژگی‌های کمال انسانی خود بود و در مقاله‌ای رسالت خود را به صورتی زیبا چنین شرح می‌دهد:

  • “برای من آنچه مهم است خدمت به بشر است؛ نه تنها به مردم کشورم بلکه به مردم تمام دنیا. در واقع جز این نیز نباید باشد. رسالت من به عنوان یک پزشک، کمک به بیماران، تعلیم و تربیت پزشکان دیگر و این بار ابداعات و اکتشافاتی است که بتواند به نوعی به بشر کمک کند.”


«گالری عکس»

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *