حاج محمد نمازی

حاج محمد نمازی فرزند حاج محمد حسین تاجر نمازی، در سال1275 هجری شمسی در شیراز زاده شد.

خاندان تاجر نمازی از خانواده‌های سرشناس و خیّر شیراز از دوره زندیه و قاجاریه می باشند.

وی در سن کودکی به خارج از کشور عزیمت نمود. دوران کودکی را در هند و چین گذراند. سال‌های جوانی را در شیراز و تهران سپری کرد. در سال1303 به قصد سیاحت به آمریکا رفت، اما این سفر سرنوشت وی را تغییر داد و نزدیک به سی سال در آنجا اقامت کرد.

محمد نمازی گرچه مقیم آمریکا بود ولی بیشتر عمرش را در خاور دور گذراند و در فاصله جنگ جهانی دوم توانست تجارت دریایی موفقیت آمیزی در هونگ کونگ به وجود آورد. او در این مدت با بازرگانی میان شرق دور و آمریکا، توانست به ثروت قابل توجهی دست یابد.

عشق به ایران برای او همیشه زنده بود و پس از موفقیت در فعالیت‌های اقتصادی به ایران بازگشت. درسال1323 در بحبوحه خاتمه جنگ جهانی دوم، پس از مراجعت به کشور خود و مشاهده اوضاع نابسامان مردم شهر شیراز که از درد و رنج بیماری‌های لاعلاج و فراگیر در عذاب بودند، تمامی هم و غم خود را برای ایجاد مرکزی طبی و بهداشتی برای درمان مردم فقیر و ناتوان مصروف داشت.

شادروان نمازی، پس از مشورت با اهل فن به این نتیجه رسید که بیشتر امراض و بیماری های شایع شده به دلیل دسترسی نداشتن به آب آشامیدنی سالم و بهداشتی است. درآن زمان امراض گوناگونی نظیر “حصبه و وبا” جان عده زیادی از مردم شهر شیراز و دیگر نقاط ایران را می‌گرفت و اکثر قریب به اتفاق پزشکان یکی از راه‌های عمده درمان این بیماری‌ها و ریشه‌کن ساختن آنها را تصفیه و سالم‌سازی آب شرب مردم می‌دانستند.

بنابراین مرحوم نمازی با سرمایه شخصی خود و به کمک دوستان و نزدیکان خویش در صدد احداث تصفیه خانه و لوله‌کشی آب شهری برآمد که این امر با همت بلند وی تحقق یافت و شیراز اولین شهر ایران بود که از نعمت آب لوله‌کشی سالم بهره‌مند شد.

پس ازاینکه مرحوم نمازی ازاین امر فراغت حاصل کرد، اقدام به خرید یکی از بهترین و مصفّاترین باغ‌های شهر شیراز به نام باغ کفش‌گر نمود و بیمارستان نمازی را(که در ابتدا به بیمارستان پانصد تختخوابی شهرت داشت) در آن بنا نهاد. ساخت بنای بیمارستان در سال1331 آغاز شد و در سال1334 به بهره برداری رسید.

پس ازآن به منظور اداره بهتر و استفاده از پیشرفته‌ترین علوم پزشکی و دستاوردهای علمی روز دنیا، بنیادی به نام بنیاد ایران را بنیان نهاد که اعضاء آن عبارت بودند از هیئت مدیره و مشاورین عالی‌رتبه و پزشکان مجرب و تحصیل‌کرده. وظیفه بنیاد ایران، نظارت بر امور بیمارستان و توسعه آن بود.

پس ازثبت رسمی بنیاد ایران توسط مرحوم نمازی، ایشان به منظور دوام و بقاء مرکز مذکور با تنظیم سندی اقدام به وقف بیمارستان نمود تا این مجتمع خدماتی درمانی عظیم برای همیشه و تا ابد برای خدمت‌رسانی به مردم پابرجا بماند.

احداث بیمارستان نمازی شیراز،

احداث آموزشگاه عالی پرستاری نمازی شیراز،

راه‌اندازی پرورشگاه نمازی،

احداث لوله کشی آب برای اولین بار در ایران در شهر شیراز (که قبل از تهران در سال1327ه‍. ش تکمیل شد)،

تأسیس هنرستان نمازی،

تأسیس بنیاد خیریه‌ای به نام بنیاد ایران در واشنگتن در سال1328ه‍. ش (سازمان خیریه بنیاد ایران، در زمینۀ ایجاد مؤسسات عام‌المنفعه در ایران فعالیت داشت)

و کارهای خیریۀ بسیار دیگر، فهرستی از کارهایی است که نه یک سازمان بلکه یک شخص، با بخشیدن مقدار قابل توجهی از ثروتش، به‌تنهایی برای شیراز انجام داده است.

دکتر محمد نمازی، خیّر بزرگ سلامت کشور، در 20فروردین1351 خورشیدی در شیراز و در بیمارستانی که خود تأسیس کرده بود درگذشت و پیکر وی نیز بنا بر وصیتش در محوطه بیمارستان نمازی دفن شد.

هر ساله در روز 20فروردین ماه، پرسنل و کادر بیمارستان نمازی با حضور بر سر مزار آن مرحوم که در همین بیمارستان واقع شده، مراسم بزرگداشتی برای او برگزار می‌کنند.

  • بخشی از متن وقف‌نامه بیمارستان نمازی که توسط شادروان نمازی تهیه شد:

«نظر به اینکه ثروت و دارایی افراد، اگرچه شرعاً شخصی می باشد ولیکن اخلاقاً ودیعه است که به صاحبان ثروت سپرده شده تا با کمال امانت و دوربینی، برای ترقی نوع خود صرف نماید؛ اینجانب تصمیم گرفتم قسمت عمدۀ دارایی خود را در حیات خود، وقف امور عام المنفعه و خیریه نموده و بدین وسیله به گذشتگان تأسی کرده و دِین خود را به نیاکان اداء و وظیفه اجتماعی و اخلاقی را نسبت به آیندگان به جا آورم.»

  • شادروان محمد نمازی در بخشی دیگر، هدف و نیت خود را از تأسیس و راه‌اندازی مرکز آموزشی درمانی نمازی، چنین بیان می‌کند:

«هدف و منظور از ایجاد مرکز طبی و بهداشتی مزبور این نبوده و نیست که مانند بیمارستان‌های معمولی دیگر، فقط محلی برای آسایش بیماران باشد که چند روز یا چند ماه درآنجا بخوابند و استراحت کنند بلکه منظور اصلی آن است که این مرکز، مکانی برای دستیابی به پیشرفته‌ترین علوم پزشکی رایج درجهان و تعلیم و آموزش پزشکانی مجرب برای معالجه بیماران دراین شهر و میهن عزیزمان باشد.»

بنا بر وصیت ایشان، فرازهایی از این وقف‌نامه بر سردر بیمارستان نمازی، نوشته شده است.

دیدگاه ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *